Storythai

และแล้ว เราก็ได้กลับมา


น้าม http://slobberry.storythai.com
กลับมาอีกครั้ง




หวนคืนสู่ไดอารี่น้อยๆของเรา
คิดถึงใจจะขาด
แต่ไม่มีเวลา

ทุกๆอย่างเปลี่ยนแปลง
คล้ายๆกับว่าทุกอย่างจะดีขึ้น
แต่แล้ว.....ทำไมมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ

เห้อออ
ออ อ..........ออ
อ







..................................................................................












Aloha
!!!!

ทักทายทุกๆคนก่อนน่าจะดีกว่า
จะยังมีใครจำ น้าม
ได้บ้างไหมอ่ะ 5555555+

หายไปนานเกิ๊นน นนน นนน นน
น

ตอนนี้ก็เรียนอยู่ ม.ธรรมศาสตร์ ปี2 แย้วว ว ว
แก่มากๆเรย อายุก็ 20
แล้วด้วย
รู้สึกว่าพอยิ่งโตขึ้น อะไรๆก็เปลี่ยนแปลง
ตามไปด้วย


อนาคตข้างหน้าเหมือนว่ามันไม่ไกลเลย
และยังรู้สึกอีกว่า
เรายังไม่ได้เตรียมอะไรๆไว้เลย
เหมือนกับว่ามันไม่ทันแล้วอย่างนั้นแหละ

อาจเป็นเพราะ
สมัยก่อน เอาแต่มัวเที่ยวเล่นไปวันๆ
เห้อ....ออ ออ
อ

:[


เอาล่ะ.....

ไหนๆ ก็ไหนๆแล้ว
เรามาสู้ใหม่อีกซักตั้ง

ถ้าทุกอย่างมันยังไม่สายเกินไป
โน๊ะ....
^^





..........................................................................






ทุกวันนี้
ยังพอมีความหวังที่จะมีชีวิตต่อไปเรื่อยๆ

เพราะว่า น้าม ยังมีหลายๆคน
เป็นเพื่อนเดินทางไปเรื่อยๆ
น้ามยังไม่ถูกปล่อยเอาไว้ให้เดินอย่างโดดเดี่ยว

ทั้ง
เทอ ครอบครัว
และเพื่อนบ้าๆทั้งหลาย

เพราะฉะนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
น้ามจะไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น

จะพยายามให้ถึงที่สุดแล้วกัน
ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง
น้ามก็จะยอมรับมัน










สำหรับ เทอ
ตอนนี้
ไม่ว่าเมื่อไหร่เราก็จะยังรักเทอเสมอ
ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

เพราะว่า
เทอ คือ หัวใจ
ของเรา

เราจะรอวันที่เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม



...........................................................................


ประกาศ!!!!

ไฮ5
ของน้ามค่ะ แวะเยี่ยมมกันด้วยนะ ไม่แวะมีโกด 55555+
แอดมาด้วย
และก็ฝากเม้นท์ด้วยนะคะ

รักเสมอคร่ะ ^^

http://lamyong-nump.hi5.com




Bye,,,,b y e